واژگان

ادعای خسارت (Claim)

وقوع خطر یا پیشامدی که موجب انجام تعهد مالی يا تعهد اساسی بيمه‌گر شود.

ارزش باز خریدی (Surrender Value)

در نوع ویژه‌ای از بيمه زندگی، چنانچه قبل از موعد پرداخت مزايا، بيمه‌نامه به عللی تداوم نيابد، کمتر از سرمايه‌ای که در بيمه‌نامه نوشته شده به بيمه‌گذار پرداخت می‌شود، که به آن سرمايه مخفف می‌گويند. سرمايه مخفف شامل همه بيمه‌های زندگی نمی‌شود.

استثنائات (Exclusions)

وقایعی که مشمول بيمه نمی‌شوند يا از تعهد بيمه‌گر خارج‌اند در اصطلاح بيمه، استثنائات بيمه‌ای ناميده می‌شوند.

الحاقیه (Endorsement)

نوشته‌ای است که به بیمه‌نامه ضميمه می‌شود و جزو جدايی ناپذير آن به حساب می‌آيد. در واقع تغييراتی که بعدا در بيمه‌نامه به وجود می‌آيد، معمولا از طريق صدور الحاقيه انجام می‌پذيرد.

بازرس خسارت (Loss Adjuster)

شخص مستقلی است که از شرکت بیمه دستمزد دريافت می‌کند و برای پاسخ به اين پرسش‌ها به بررسی می‌پردازد: آيا خسارت ادعا شده تحت پوشش بيمه است و مربوط به بيمه‌گذار شرکت بيمه؟ مقدار خسارت قابل پرداخت چقدر است؟

بیمه (Insurance)

بیمه عملی است که بموجب آن يک طرف (بيمه‌گذار) متعهد پرداخت مبلغی به نام حق بيمه می‌شود و طرف ديگر بيمه‌گر با قبول مجموعه خطرهايی طبق موازين آماری پرداخت خسارت را در صورت تحقق خطر بعهده می‌گيرد.

بیمه آتش‌سوزی (Fire Insurance)

تامین و جبران زيان‌هايی که بر اثر وقوع آتش سوزی به اموال و دارايی مورد بيمه وارد می‌شود.

بیمه اتکايی (Reinsurance)

عبارت است از قرارداد واگذاری که بموجب آن شرکت بیمه درصد يا قسمتی از خطرات مورد تعهد خود را بر اساس يک قرارداد اتکايی نزد يک يا چند شرکت بيمه اتکايی، بيمه کند.

بیمه اجباری (Compulsory Insurance)

هر یک از انواع بيمه که به حکم قانون لازم الاجرا باشد.

بیمه از کار افتادگی دايم (Permanent Health Insurance)

در این بيمه‌نامه، تا زمانيکه بيمه‌گذار بعلت حادثه يا بيماری قادر به کارکردن نباشد، به وی حقوق پرداخت می‌شود. اين پرداخت معمولا تا هنگام بازنشستگی ادامه می‌يابد.

بیمه اموال (Property Insurance)

این نوع بيمه‌ها، اموال مشخصی را که ممکن است بر اثر حوادثی همچون آتش‌سوزی، طوفان يا دزدی زيان ببينند يا خراب شوند، تحت پوشش قرار می‌دهد.

بیمه با سرمايه افزايشی (Increasing Term Insurance)

در این نوع بيمه‌نامه زندگی، سرمايه بيمه‌نامه با گذشت هر سال بر اساس درصد معينی از سرمايه اوليه افزايش می‌يابد. اين بيمه‌نامه برای افرادی طراحی شده‌است که به دليل افزايش ساليانه حقوق، توانايی پرداخت حق بيمه بيشتری دارند و ارزش زندگی آنان هم رو به افزايش است.

بیمه باربری دريايی (Marine Insurance)

خسارت وارد شده به محموله وسایل حمل و نقل در هنگام بار گيری و تخليه، با اين بيمه تحت پوشش قرار می‌گيرد.

بیمه بدنه کشتی و هواپيما (Aviation and Marine Transport)

این بيمه خسارت وارد شده به کشتی و هواپيما را تحت پوشش قرار می‌دهد.

بیمه تمام خطر (All Risk Insurance)

در این نوع بيمه، تمامی موارد محتمل در وقوع خسارت تحت پوشش شرکت بيمه قرار می‌گيرد، بغير از مواردی که در بيمه‌نامه استثنا تلقی شده‌است.

بیمه جامع (Comprehensive Insurance)

بیمه‌نامه‌ای است که مجموعه‌ای از خطرهای مشخص را تحت پوشش می‌گيرد.

بیمه جايگزينی کهنه با نو (New-for-old)

این پوشش برای مواردی است که شی صدمه ديده با شی نو جايگزين شود و بيمه‌گر هزينه استهلاک و استفاده از شی کهنه را از خسارت پرداختی کسر نکند.

بیمه حوادث شخصی (Personal Accident Insurance)

در این بيمه‌نامه چنانچه بيمه شده در حادثه‌ای مجروح شود، بيمه‌گر مبلغ مشخصی را به وی پرداخت می‌کند. همچنين اگر حادثه به معلوليت منجر شود بر اساس نوع آن، پرداخت‌ها بصورت هفتگی، دوره‌ای يا يکجا انجام می‌گيرد.

بیمه درمان خصوصی (Private Medical Insurance)

هزینه‌های معالجات پزشکی با اين بيمه نامه قابل پرداخت است.

بیمه درمانی گروهی (Group Permanent Health Insurance)

بیمه‌ای است که کارفرمايان اخذ می‌کنند، تا کارگران يا کارکنان را در قبال هزينه درمان بيماری‌‌ها تحت پوشش قرار دهند.

بیمه زيان پولی (Pecuniary Loss)

این نوع بيمه هر نوع زيان مالی را که ممکن است به علت اختلال در فعاليت اقتصادی و وام‌های رهنی اتفاق افتد تحت پوشش قرار می‌دهد.

بیمه ساختمان (Building Insurance)

بیمه‌نامه‌ای است که بنای خانه يا ديگر ساختمان‌ها را در قبال خطرهای متعدد تحت پوشش قرار می‌دهد.

بیمه شده (Insured)

شخصی است که حیات يا سلامت او موضوع بيمه قرار می‌گيرد.

بیمه شکست ماشين‌آلات (Mechanical Breakdown Insurance)

پوشش هزینه خراب شدن ماشين‌آلات، اتومبيل و لوازم منزل، با اين بيمه انجام می‌گيرد.

بیمه عمر زمانی نزولی (Decreasing Term Insurance)

طبق شرطی که در برخی از بیمه‌نامه‌های زندگی قيد می‌شود، سرمايه بيمه‌نامه با گذشت هر سال به مقدار مشخصی کم می‌شود، تا در نهايت به صفر برسد. اين شرط برای کسانی مفيد است که با گذشت زمان نياز آنان به پوشش بيمه‌ای کم می‌شود.

بیمه عمر گروهی (Group Life Insurance)

بیمه‌نامه‌ای است که همزمان تعدادی از کارکنان يا کارگران يک ساختمان را تحت پوشش قرار می‌دهد. اين نوع بيمه معمولا در گروه‌های کارفرمايی و کارگری رايج است و کارفرما، کارگران را به ميزان چند برابر حقوق آنان، بيمه عمر به شرط فوت می‌کند.

بیمه مسئوليت (Liability Insurance)

در این نوع بيمه، شخص می‌تواند متناسب با حرفه و شغل خود مسئوليت خود را با خريد بيمه‌نامه مسئوليت تحت پوشش قرار دهد.

بیمه مسئوليت مدنی دارندگان وسايل نقليه موتوری (Motor Insurance)

این بيمه مسئوليت‌های قانونی ناشی از استفاده از اتومبيل را که بر اثر زيان و خسارت به ديگر افراد وارد می‌شود، تحت پوشش قرار می‌دهد.

بیمه مسئوليت مدنی کارفرمايان (Employers Liability Insurance)

پوشش کارفرمایان در مقابل خسارت‌هايی که از طرف کارکنان اداری يا کارگران آنان در حين يا به مناسبت آن به اشخاص ثالث وارد شود.

بیمه مستمری عمر (Annuity)

نوعی بیمه عمر که بموجب آن بيمه‌گر با دريافت حق بيمه (بطور يکجا يا با اسقاط) متعهد پرداخت مستمری تمام عمر يا مستمری تا مدت معين می‌شود.

بیمه مشترک (Co-insurance)

عبارت است از اجتماعی بین بيمه‌گر و بيمه‌گذار که بمنظور پوشش مورد بيمه، هر يک به نسبت معينی پس از احتساب کاستنی‌ها، تقسيم ريسک می‌نمايند.

بیمه وثيقه (رهن) (Mortgage Insurance Policy)

تضمین طلب يا وثيقه طلب يا سپرده برای اطمينان از وصول طلب. بيمه خود نوعی وثيقه است و بدهکار می‌تواند در برخی موارد بجای وثيقه ملکی بيمه‌‌نامه‌ای تهيه کند و به طلبکار خود بدهد.

بیمه‌گذار (Policyholder)

شخصی که قرارداد بیمه را منعقد و پرداخت حق بيمه را تعهد می‌کند. در بيمه‌های اموال و مسئوليت بيمه‌گذار مشخص است، اما در بيمه‌های اشخاص گاهی بيمه‌گذار يک شخص يا يک موسسه است و بيمه شدگان، اشخاص ديگری می‌باشند.

بیمه‌گر (Insurer)

شرکت یا موسسه مجازی است که طبق قانون و مقررات مملکتی و ضوابط فنی به عمليات بيمه‌گری، يعنی قبول ريسک و تعهد جبران خسارت يا پرداخت سرمايه بيمه، اشتغال می‌ورزد.

بیمه‌نامه (Policy)

سندی است که به امضای بیمه‌گر و بيمه‌گذار ميرسد و تجلی و تظاهر قرارداد بيمه می‌باشد.

بیمه‌نامه انفرادی زندگی (Individual Policy)

بیمه نامه‌ای که فرد با آن زندگی خود و بستگان را تحت پوشش قرار دهد.

بیمه‌نامه تمام عمر (Whole Life Policy)

بیمه‌نامه‌ای است که در آن حق بيمه در تمام عمر يا تا زمان مشخصی پرداخت می‌شود و مزايای بيمه هر زمان که شخص بيمه شده فوت کند به بازماندگان پرداخت خواهد شد.

بیمه‌نامه جبران خسارت حرفه‌ای (Professional Indemnity Insurance)

این بيمه‌نامه، متخصصان رشته‌های مختلف را در قبال خسارت‌های ناشی از اشتباهات و غفلت‌های هنگام کار تحت پوشش قرار می‌دهد.

بیمه‌نامه مازاد (Loss of Excess Policy)

در این بيمه‌نامه، برای جلوگيری از افزايش هزينه‌های بيمه‌گر حداقلی از خسارت را بيمه‌گذار پرداخت می‌کند برای مثال، خسارت‌های تا ده هزار تومان را بيمه‌گذار پرداخت می‌کند، ولی چنانچه خسارت بيشتر از اين مقدار باشد، همه آن را بيمه‌گر پرداخت خواهد کرد.

بیمه‌نامه مانده بدهکار (Mortgage Protection Policy)

بر اساس این نوع بيمه‌نامه عمر در مواردی که وام گيرنده قبل از پرداخت همه اقساط وام فوت کند، شرکت بيمه پرداخت بقيه اقساط را بر عهده می‌گيرد.

بیمه‌نامه مسئوليت عمومی (Public Liability Policy)

مسئولیت‌های قانونی که براثر وارد آمدن صدمه يا زيان غير عمدی به ديگران ايجاد می‌شود، با اين بيمه نامه تحت پوشش قرار می‌گيرد.

بیمه‌های بلند مدت (Long Term Insurances)

بیمه خطرهايی است که دامنه پوشش آنها در يک دوره بيشتر از يکسال است و حق بيمه آنها از ابتدا بر اساس دوره بلند مدت محاسبه می‌شود. اين نوع قراردادهای بيمه‌ای همانند بيمه‌های زندگی و پس‌انداز، منبع سرمايه‌گذاری ارائه می‌کنند.

پرداخت مشترک (Co-payment)

پرداخت قسمتی از هزینه‌های پزشکی، خدمات اورژانسی مورد نياز افرادی که تحت پوشش بيمه درمانی گروهی می‌باشند.

پوشش بیمه‌ای (Cover)

تضمین و تامينی که بيمه‌گران در مقابل دريافت حق بيمه با صدور بيمه‌نامه در اختيار بيمه‌گذاران قرار می‌دهند.

تخفیف عدم خسارت (No Claim Discount)

هنگامی که در یک دوره پوشش (بويژه در بيمه‌های اتومبيل) بيمه‌گذار خسارتی از بيمه‌گر نگرفته باشد، برای تجديد بيمه‌نامه در دوره بعد مقداری از حق بيمه بصورت تخفيف کاسته می‌شود.

تشدید خطر (Hazard)

به چیزی گفته می‌شود که شانس وقوع خسارت ناشی از بروز يک خطر معين را افزايش می‌دهد.

تعهدات (Warranties)

اصول اساسی در قرارداد بیمه که در صورت تخلف يکی از طرفين، به زيان ديده اين اجازه را می‌دهد که قرارداد مذکور را فسخ نمايد.

تقصیر (Negligence)

تخلف از تعهدات قراردادی یا الزامات قانونی يا انجام ندادن تکليفی که انسان در مقابل ديگران دارد و بايد آن را با مراقبت و درستی انجام دهد.

تواتر خسارت (Frequency)

رابطه یا نسبت تعداد خسارت‌های اعلام شده در يک مدت معين به تعداد خطرهای بيمه شده در همان مدت در يک رشته معين بيمه‌ای.

جانشینی (Subrogation)

در زمان تصفیه خسارت، بيمه‌گران با دريافت رسيد خسارت از بيمه‌گذار جانشين او می‌شوند و بيمه‌گذار با امضای رسيد خسارت، کليه حقوق و دعاوی خود را عليه مقصر حادثه يا مسئول خسارت تا ميزان خسارت دريافتی به بيمه‌گر واگذار می‌کند.

حادثه (Accident)

عبارت است از پیشامد ناگهانی و به نسبت شديدی که در اثر عوامل خارجی بدون دخالت اراده بيمه‌گذار يا بيمه‌شده رخ دهد و موجب زيان بدنی يا مالی شود.

حادثه قهری، بلاهای آسمانی (Act of God)

حوادثی که ناشی از بلایای طبيعی بوده و کسی در وقوع آن دخيل نيست (مانند زلزله، سيل و طوفان).

حد (Limit)

حداکثر میزانی که در بيمه‌نامه برای تحت پوشش قرار دادن خطر تعهد شده‌است.

حد اعلای حسن نیت (Utmost Good Faith)

قرارداد بیمه مبتنی بر حسن نيت است بدين معنی که بيمه‌گران صداقت و حسن نيت بيمه‌گذاران را اساس کار خود قرار می‌دهند. به همين جهت شرکت‌های بيمه بر اساس اظهار و اطلاعی که، بيمه‌گذاران در پيشنهادهای بيمه قيد می‌کنند، اهميت خطر و تعهد خود را تخمين می‌زنند.

حق بیمه (Premium)

مبلغی که بیمه‌گذار در مقابل تحصيل تامين بيمه‌ای يا تعهد جبران خسارت توسط بيمه‌گر، به او می‌پردازد.

حق بیمه ساليانه (Yearly Premium)

حق بیمه‌ای است که در پايان هر دوره بر اساس شرايطی که در بيمه‌نامه مشخص می‌شود پرداخت آن تکرار می‌شود.

حق بیمه مازاد (Loading)

بمعنای آن است که از بیمه‌گذار بعلت موقعيت ويژه بيشتر از (ميانگين) رشته بيمه مربوط، حق بيمه دريافت شود.

حقایق مهم بازگوکردنی (Material Fact)

هر نوع اظهار و اطلاعی که بتواند در تعیين نرخ حق بيمه و تعهد خسارت توسط بيمه‌گر تاثير گذار باشد.

خسارت بدنی (Bodily Injury)

زیان‌های وارد به سلامتی يا حيات انسان مانند جرح، نقض عضو و از کارافتادگی دائم يا موقت _ فوت بر اثر حادثه يا بيماری.

خسارت مادی (Physical Damage)

اصطلاحی کلی که به خسارات عینی بر اشيا اطلاق می‌شود.

خسارت کلی (Write-off)

اتومبیل صدمه ديده‌ای که با تعمير درست نشود يا هزينه تعمير آن از ارزش قبل از تصادف بيشتر باشد.

خطر (Peril)

عبارت است از واقعه‌ای که در زمان کم و بیش دور و نزديک احتمال وقوع داشته باشد و بتوان درجه احتمال وقوع آن را پيش‌بينی کرد.

خطر (Risk)

خطر عبارت است از اتفاق یا پيشامد احتمالی که زمان وقوع آن نامعلوم بوده، تحقق آن بستگی به ميل و اراده طرف‌های قرارداد بيمه نداشته باشد.

خطرات اخلاقی (Moral Hazards)

شرایط روحی و خصوصيات افراد که احتمال وقوع خطر را بالا می‌برد.

خطرهای بیمه‌ناپذير (Uninsurable Risks)

وقایعی که از نظر فنی و قانونی نمی‌توان آنها را بيمه کرد و در جاييکه وقوع آنها اجتناب‌ناپذير است مانند جنايت، خسارت عمدی و جريمه‎ها.

خود بیمه‌گی (Self Insurance)

موسسه‎‌ای که با تجمع و گردآوری سرمایه و منابع مالی خود کار مقابله با عواقب خطرها يا جبران خسارت‌های خود را به دوش می‌گيرد.

درآمد سرمایه‌گذاری (Investment Income)

درآمدی است که بیمه‌گر از محل سرمايه‌گذاری حق بيمه‌هايی بدست می‌آورد که هنوز صرف پرداخت خسارت نشده‌است.

دلال رسمی بیمه (Broker)

شخصی که به حرفه عرضه و فروش بیمه اشتغال دارد و به وکالت از طرف مشتريان خود ريسک‌های قابل بيمه را نزديک يک يا چند بيمه‌گر بيمه می‌کند.

ذینفع (Beneficiary)

شخص یا اشخاصی که بعنوان ذينفع از سرمايه بيمه يا مستمری يا غرامت بيمه توسط بيمه‌گذار در زمان حيات او تعيين می‌شوند و بيمه‌گر متعهد به اجرای اين ترتيب است.

راهن (Mortgagor)

شخص وام گیرنده که بيمه‌نامه‌ای بعنوان وثيقه نزد مرتهن می‌گذارد.

ریسک‌های خاص (Particular Risks)

متضمن خسارت‌هایی است که از وقايع انفرادی بوجود می‌آيند و بيشتر، افراد را تحت تاثير قرار می‌دهند.

ریسک‌های خالص (Pure Risk)

ریسکهايی هستند که احتمال خسارت يا عدم خسارت دارند، بنابراين خطرات طبيعی يا پيامدهای ناشی از اشتباهات انسانی معمولا فقط ريسک‌های خالص هستند.

ریسک‌های سوداگرانه (Speculative Risks)

وضعیتی را که در آن احتمال سود، زيان و عدم زيان باشد را توصيف می‌کنند، بنابراين جزو ريسک‌های قابل بيمه نمی‌باشند.

ریسک‌های عام (Fundamental Risks)

ریسک‌های عام از پديده‌های اقتصادی، اجتماعی، طبيعی، بهداشتی و يا سياسی ايجاد می‌شوند. جنگ، زمين لرزه، بيماريهای گوناگون و رکود اقتصادی که به بيماری منجر می‌شود، نمونه‌هايی از ريسک‌های عام هستند.

سرمایه بيمه زندگی (Benefit)

پولی است که شرکت بیمه بعد از ادعای خسارت يا موقع تعيين شده به ذينفع بيمه‌نامه می‌پردازد.

سرمایه تحت پوشش (Sum Insured)

ارزشی است که هر دارایی به آن مقدار بيمه شده و حداکثر مبلغی است که شرکت بيمه برای هر خسارت خواهد پرداخت. در بيمه زندگی مبلغی است که بيمه‌گر پرداخت آن را تضمين کرده و ممکن است سرمايه افزوده هم به آن اضافه شود.

سهم بیمه‌ای (Contribution)

بهای بیمه يا سهم بيمه‌گذار در بيمه شدن که بر خلاف حق بيمه حالت متغير دارد. سهم بيمه بيشتر در شرکت‌های بيمه تعاونی يا شرکت‌های متقابل بيمه متداول است و هر عضو شرکت آن را می‌پذيرد.

شخص ثالث (Third Party)

شخصی غیر از بيمه‌گذار و بيمه‌گر است که در يک حادثه تحت پوشش بيمه خسارت می‌بيند.

شدت خسارت (Severity)

میزان خسارت نهايی وارده که يکی از معيارهای برآورد حق بيمه می‌باشد.

شرایط بيمه‌نامه (Conditions)

قسمتی از بیمه‌نامه است که در آن قواعدی مطرح می‌شود و بيمه‌گر و بيمه‌گذار بايد آنها را رعايت کنند. برای نمونه بيمه‌گذار موظف است که از اموال تحت پوشش بيمه به خوبی مراقبت کند و وقوع حادثه را در اولين فرصت به اطلاع بيمه‌گذار برساند.

شرایط قابل تبديل (Convertible Terms)

اگر این شرط در بيمه‌نامه زندگی گنجانده شود، بيمه‌گذار می‌تواند بيمه‌نامه زمانی خود را بدون نياز به معاينات پزشکی مجدد، به يکی از بيمه‌نامه‌های تمام عمر يا عمر و پس‌انداز تبديل کند.

شرط تمدید (Renewable Term)

این شرط به بيمه‌گذار اختيار می‌دهد که بعد از دوره زمانی مشخصی، بدون نياز به ارائه مدارک پزشکی بيشتر، بتواند دوره پوشش بيمه‌نامه خود را افزايش دهد، مشروط بر اينکه سن بيمه‌شده به بالاتر از 65 سال نرسد.

شرکت‌های بیمه اختصاصی (Captive Insurance)

شرکت‌هایی هستند که معمولا موسسات بزرگ تاسيس می‌کنند و تامين مالی ريسک‌های مربوط به آن موسسه را بر عهده دارند.

علت بلافصل (Proximate Cause)

موثرترین علت در بين زنجيره‌ای از علت‌ها که بصورت مستقل و بدون دخالت نيرويی ديگر موجب ايجاد خسارت می‌شود.

غرامت (Indemnity)

شامل مبلغی است که بیمه‌گر متعاقب يک خسارت به شخص ثالث زيان ديده می‌پردازد و هم شامل زيان و خسارتی است که به خود بيمه‌گذار به علت وقوع خطر وارد می‌شود و بيمه‌گر با دريافت حق بيمه متعهد پرداخت آن گرديده‌است.

فرم تقاضای بیمه (Application Form)

نوعی پرسشنامه است که در آن سوالاتی به منظور شناسایی بيمه‌گذار و شناخت مشخصات و موقعيت خطر مطرح شده‌است و بيمه‌گذار با پاسخ دادن به آنها بيمه‌گر را در ارزيابی خطر و تعيين نرخ حق بيمه و قبول بيمه ياری می‌کند.

مدیريت ريسک (Risk Management)

مدیريت ريسک شامل فرايندی است که طی آن با انتخاب تکنيک‌های مناسب برای برخورد با ريسک‌های خالص که شامل بيمه نيز می‌شود درگير است و شامل ارزيابی ريسک، کنترل ريسک، تامين مالی ريسک، اجرا و مراقبت از آن می‌باشد.

مرتهن، وام دهنده (Mortgagee)

شخص وام‌دهنده است که می‌تواند از شخص بدهکار خود بیمه‌نامه‌ای به عنوان وثيقه دريافت کند و معادل وجهی باشد که او وام داده‌است.

مستمری (Pension)

حقوقی است که بعد از بازنشستگی به افراد پرداخت می‌شود.

معافیت از پرداخت حق بيمه (Waiver of Premium)

یکی از مزايای اختياری بيمه زندگی است و بمعنای آن است که چنانچه بيمه‌گذار بر اثر بيماری يا آسيب ديدگی جسمانی نتواند حق بيمه را پرداخت کند، شرکت بيمه حق بيمه‌ها را خواهد پرداخت.

مقدار حق بیمه (Premium Level)

حق بیمه‌ای است که طبق شرايط بيمه‌نامه به بيمه‌گر پرداخت می‌شود.

موضوع بیمه‌ای (Subject Matter of Insurance)

آنچه موضوع بیمه يا موضوع قرارداد بيمه قرار می‌گيرد قبول خطر (تعهد جبران خسارت يا پرداخت سرمايه) است. بنابراين خطر را موضوع بيمه، و آنچه را که در مقابل خطر بيمه می‌شود را مورد بيمه می‌ناميم.

موعد پرداخت (Maturity)

تاریخی است که برای زمان پرداخت سرمايه بيمه‌های عمر و پس‌انداز توافق و تعيين شده و در آن هنگام سرمايه بيمه‌نامه و ديگر مزايای آن قابل پرداخت است.

نرخ (Rate)

قیمت بيمه‌نامه است که معمولا بصورت هزينه يک واحد پوشش بيان می‌شود برای مثال: 1000 ريال برای هر يک ميليون ريال سرمايه تحت پوشش.

نرخ تداوم (Persistency)

نرخی است که بر اساس آن بیمه‌گذاران بيمه‌نامه خود را نزد بيمه‌گر ادامه می‌دهند.

نرخ ترکیبی (Combined Ratio)

مجموع میزان نرخ زيان و نرخ هزينه و نرخ عدم ادعای خسارت بيمه‌گذار.

نرخ خسارت (Loss Ratio)

درصد خسارت نسبت به حق بیمه‌های مربوط به عملکرد سالی که اين خسارت‌ها در جريان آن اتفاق افتاده‌اند.

نفع قابل بیمه (Insurable Interest)

نوعی از نفع مالی بوده که فرد باید داشته باشد تا قانونا پوشش بيمه قابل اجرا داشته باشد.

نماینده بيمه (Agent)

شخصی است که برای یک شرکت بيمه، به فروش بيمه‌نامه اقدام می‌کند.

هزینه استهلاک (Betterment)

چنانچه بعد از حادثه و تعویض يا تغيير اموال آسيب ديده، بيمه‌گذار در وضعی بهتر از قبل از حادثه قرار گيرد، مبلغی از خسارت‌ها بصورت هزينه استهلاک کسر می‌شود. اين کار باعث جلوگيری از سوء استفاده از بيمه و ايجاد حوادث عمدی می‌شود.

کارمزد (Commission)

درصد یا قسمتی از حق بيمه که بابت فروش بيمه يا تصدی امور بيمه‌ای از طرف شرکت بيمه به واسطه‌های بيمه پرداخت می‌شود. درصد کارمزد بيمه بر حسب رشته‌های مختلف بيمه متفاوت است.

کاستنی (Deductible)

درصد یا قسمتی از خسارت که طبق شرايط بيمه‌نامه بعهده بيمه‌گذار است و بيمه‌گر نسبت به آن تعهدی ندارد مگر آنکه در مورد نوع و نحوه محاسبه آن توافق شده باشد.

کاهش ارزش (Value of Diminution)

نظریه‌ای که بر مبنای آن وسايط نقليه پس از تصادف و تعمير مقداری از ارزش خود را از دست می‌دهند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


− 7 = دو

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>